مصرف چه غذا هایی در بیماران کم کاری تیروئید کمک کننده هست؟

غذا های حاوی مواد مغذی شامل ید، سلنیوم و روی می توانند به حفظ عملکرد تیروئید کمک کنند.

ید

بدن ما برای تولید هورمون های تیروئید به ید نیاز دارد. اما از آنجایی که بدن نمی تواند ید بسازد، افراد باید آن را از رژیم غذایی خود دریافت کنند.

غذاهای غنی از ید عبارتند از:

• تخم مرغ
• پنیر
• شیر
• نمک خوراکی یددار
• ماهی دریا

کمبود ید در ایران به دلیل استفاده گسترده از نمک خوراکی یددار نسبتاً نادر است. با این حال، مصرف بیش از حد ید می تواند کم کاری تیروئید را بدتر کند.

سلنیوم

سلنیوم نیز ریزمغذی دیگر است که در تولید هورمون های تیروئید نقش دارد.

غذاهای غنی از سلنیوم عبارتند از:

• میگو
• گوشت گوساله و بوقلمون
• تخم مرغ
• بلغور جو دوسر
• برنج قهوه ای

روی

روی ماده مغذی دیگری است که ممکن است برای افرادی که سطوح پایین هورمون های تیروئیدی دارند، مفید باشد. غذاهای غنی از روی عبارتند از:

• گوشت گاو
• غلات غنی شده
• گوشت مرغ
• حبوبات
• ماست

بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید بهتر است چه مواد غذایی مصرف نکنند؟

مصرف بعضی مواد غذایی در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید بهتر است با احتیاط مصرف شود. مصرف بیش از حد این مواد غذایی ممکن است با عملکرد غده تیروئید تداخل داشته باشد:  مانند کلم بروکلی، گل کلم، کلم بروکسل. همچنین برخی شواهد نشان می‌دهند که سویا ممکن است در نحوه تولید هورمون‌های تیروئید در بدن اختلال ایجاد کند. غذاهای حاوی سویا عبارتند از: شیر سویا، سس سویا، توفو (پنیر سویا).

 غذاهای فراوری شده

کاهش و حتی قطع مصرف غذاهای فرآوری شده (آماده) و دارای شکر افزوده ممکن است به بهبود علائم و کاهش وزن کمک کند. نمونه هایی از غذاها و نوشیدنی هایی که حاوی مقادیر زیادی شکر افزوده هستند عبارتند از:  فست فود، نوشابه، دلستر، کیک، بیسکویت و شیرینی آماده.

نکاتی برای مصرف دارو:

• لووتیروکسین باید یک بار در روز با معده خالی (به طور ایده آل 30 دقیقه تا یک ساعت قبل از صبحانه) مصرف شود.
• غذاهای حاوی فیبر زیاد، آنتی اسیدهای معده (شامل پنتوپرازول و داروهای مشابه و شربت معده) و همچنین مکملهای  آهن و کلسیم می‌توانند در جذب لووتیروکسین اختلال ایجاد کنند و باید حداقل با فاصله حداقل 4 ساعت از مصرف قرص تیروئید میل شوند.
• ترجیحاً در صورت امکان، شرکت تولید کننده ی داروی لووتروکسین مصرفی خود را تغییر ندهید. با این حال، اگر نیاز به تغییر داشتید، معمولاً نیازی به تغییر دوز نیست. اگر با قرص خود احساس خوبی ندارید، پزشک شما می تواند یک آزمایش خون برای بررسی سطح هورمون تیروئید شما، حدود شش هفته پس از تغییر دارو انجام دهد. این می تواند به آنها کمک کند تا تعیین کنند که آیا دوز شما نیاز به تنظیم دارد یا خیر.
• مدت و دوز: پزشک شما دوز اولیه لووتیروکسین را تجویز می کند و سپس سطح TSH خون شما را پس از شش هفته مجددا آزمایش می کند. در صورت نیاز ممکن است دور=ز دارو تغییر کند. این فرآیند ممکن است لازم باشد چندین بار قبل از طبیعی شدن سطح هورمون شما تکرار شود.
• اکثر پزشکان، در افراد مسن و در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر دارو را با دوز کمتری تجویز می کنند.
• هنگامی که دوز مناسب مشخص شد، ممکن است پزشک انجام آزمایش خون را یک بار در سال یا در صورت نیاز با فواصل کوتاهتر درخواست نماید. اکثر افراد مبتلا به کم کاری تیروئید نیاز به درمان مادام العمر دارند، اگرچه ممکن است دوز لووتیروکسین به مرور زمان نیاز به تغییر داشته باشد.
• تغییرات دوز: تغییرات در دوز لووتیروکسین معمولاً بر اساس سطح TSH خون شما است. در بعضی شرایط با نظر پزشک ممکن است دوز دارو افزایش یابد:  بارداری، بیماریهای گوارشی که ممکن است جذب لووتیروکسین را مختل کند و یا افزایش وزن.
• ممکن است با افزایش سن، پس از زایمان یا در صورت کاهش وزن، دوز دارو کاهش یابد.